Het gebeurt niet voor niets

Het gebeurt niet voor niets

Een paar weken geleden was ik met mijn lief op vakantie, op wintersport. Twee dagen voordat wij weggingen was daar ineens een hevige buikpijn aan de rechterkant van mijn buik. Pff… ik pufte de pijn weg en het waren echt van die aanvallen! Later hoorde ik dat het te vergelijken is met weeën (ben ik alvast voorbereid, haha). De dokter is erbij gekomen en dacht aan 2 dingen: galstenen of nierstenen (gezien waar hij drukte het erg pijn deed en daar mijn nieren zitten). Nadat ik de volgende ochtend urine mee had genomen, was de optie nieren gelukkig afgevallen. En ja hoor, daar lag ik ineens in een kelder in Kaprun aan het infuus, zodat ik weer wat vocht in mijn lijf had, want die nacht kon ik niks binnenhouden.

 

OP NAAR NEDERLAND

Volgestopt met medicijnen reden we weer terug naar Nederland. In het weekend nog 2 bezoekjes gebracht aan de HAP (Huisartsenpost) en op maandag eindelijk naar mijn eigen dokter die mij verder kon helpen. We gingen bloed testen en ik kreeg een echo van mijn buik, want ik voelde mij nog steeds beroerd. Uitslag: qua bloed was alles goed, behalve mijn leverwaardes, die waren verhoogd. Uit de echo kwam dat ik toch geen last had van galstenen (wat grote onzin is, dat vertel ik je zo), maar dat ik last heb van leververvetting. Dat was te zien, mijn lever heeft plekken die vervet zijn. Oorzaak (in mijn geval): overgewicht! Oké, afvallen dus?

 

Bij de reguliere geneeskunde duurt alles best wel lang en ik wilde niet langer meer wachten om mij beter te voelen. Via een vriendin ben ik al een paar maanden geleden gewezen op een leverflush, een reiniging van je lever. Zie het als een detox. Ik dacht steeds: ja dat moet ik een keer doen. Toen ik eenmaal Monique had gesproken, de natuurarts (weet even niet hoe ik haar anders moet noemen) was bij mij de knop om: ik start direct! Vijf dagen lang was ik op ‘leverflushdieet’. Geen dierlijke producten eten en ook even niet bakken in de olie. Ik mocht ook even geen noten, want hoe gezond ze ook zijn, ze bevatten ook vetten die mijn lever op dit moment even niet zo goed kan verdragen. Op dag 6 mocht ik ’s ochtends met fruit ontbijten en ’s middags wat gestoomde groenten met rijst. Daarna…. NIKS!! En wonder boven wonder vond mijn lichaam dat prima! Ik reed ‘s middags naar Monique om daar mijn eerste darmspoeling te krijgen. Super spannend natuurlijk, want tsja, alles is nieuw. Maar het ging goed en ik reed weer terug naar huis waar ik mij voorbereidde op mijn eerste leverflush! ’s Avonds nam ik mijn drankje in van verse jus, citroen en olijfolie en ben gaan slapen

 

LOSLATEN

De volgende ochtend moest ik om 06.00 uur mijn wekker zetten, maar 5 minuten voor de wekker werd ik al wakker. Mijn lichaam was er klaar voor om los te gaan laten! De hele dag heb ik af en aan op de wc gezeten en liet ik van alles los! En wat denk je? Genoeg galstenen ;). Hoezo, ik heb geen galstenen. Inmiddels heb ik geleerd: iedereen heeft galstenen, alleen ben je je daar niet bewust van. Mijn vriendinnetje heeft van de week weer een flush gedaan, haar 12een daar kwam ook nog genoeg galsteentjes uit. Bizar he!

 

De dag na de flush voelde ik mij erg goed! Ik barstte van de energie, welke ik in tijden niet meer had gehad. Ik genoot er volop van, zoals je kunt begrijpen. Maar goed, ik mocht weer gaan eten, maar het advies was al: laat de dierlijke producten achterwegen. Maar hey, dat was weer even moeilijk! Op het moment dat ik vet at of dierlijke producten, dan merkte ik dat toch wel snel aan mijn lichaam. En toch blijft het lastig om dan de gezonde keus te maken. Je lichaam geeft het wel aan, maar je hoofd denkt nog: ach dat kan vast geen kwaad. Wel dus, in mijn geval.

 

2eleverflush

Vandaag is het zondag en ik ben weer begonnen aan de volgende flush! Volgens Monique moet ik er toch wel een stuk of 6 tot 8 doen (welke elke maand kan), voordat ik weer aardig schoon ben vanbinnen. Daarna is het een kwestie van onderhouden. Ik wilde eigenlijk pas begin volgende maand de volgende doen, maar ik besloot, gezien de last die ook weer terugkwam, om hem toch weer eerder te doen. Ik merkte dat ik er ook echt zin in had! Gisteravond had ik een etentje met mijn schoonfamilie, waarbij mijn schoonmoeder heerlijke Spaanse tapas had gemaakt, maar vandaag moet ik het weer bezuren. Ik werd misselijk wakker vanmorgen, had buikpijn en op dit moment merk ik het nog ontzettend in mijn vermoeidheid! Ook merk ik dat dit niet alleen een lichamelijke reiniging is. Emotioneel ben ik ook van alles aan het opruimen. Poeh… Hoe en wat, dat vertel ik je binnenkort in deel 2 van ‘Het gebeurt niet voor niets’.

 

 



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *