Lief Universum, dank je, dank je, dank je

Lief Universum, dank je, dank je, dank je

‘’Dank je Universum’’, is iets wat vandaag de hele dag door mij heen ging. Ik stond vanmorgen goed op, had een dagje vrij, de zon scheen en dacht: ik ga lekker een dagje naar Utrecht toe! Ik liep naar de bushalte, stapte in en voor ik het wist was ik op Utrecht Centraal. Via Hoog Catharijne liep in naar de stad, maar iets in mij zei: loop nou even de H&M in! En dat deed ik.

STAP VOOR STAP

Al van kleins af aan ben ik zwaarder dan mijn medemens en al die jaren strijd ik tegen mijn gewicht. De negatieve gedachten over mijn lichaam helpen bij niet in een positief zelfbeeld en dat is onwijs zonde! Een paar jaar geleden besloot ik dat ik het ander wilde, maar zoals je misschien wel weet kun je niet alles zomaar in 1 keer veranderen. Dat kost tijd. Het ene moment gaat het beter dan het anderen moment. Het ene moment zit ik namelijk meer in mijn hoofd dan het andere ;). Ik heb geleerd dat hoe dichter ik bij mijzelf blijf (mijn gevoel, mijn intuïtie) dat ik mijzelf echt geweldig mooi vindt! Ook met een maatje meer, want die maat heeft niks te maken met wie ik in werkelijkheid ben. Kleding kopen is voor mij altijd moeilijk geweest en een grote teleurstelling. Ik ging dan met mijn zus shoppen en vond vaak dezelfde dingen leuk die zij ook leuk vond. Zij paste het en ik niet. Keer op keer weer een teleurstelling en ging ik met een down gevoel naar huis toe. Ik moet echt weer eens af gaan vallen, zo kan het niet verder. Blablabla. Inmiddels weet ik dat ik niet mijn lichaam ben. Dat het voor mijn gezondheid beter zou zijn om af te vallen weet ik, maar toch is dat niet de motivatie voor mij. Ik ben in de loop der jaren erachter gekomen dat het beste wat je kunt gaan doen is je leefstijl veranderen. Maar als het in je koppie niet goed gaat, dan hou je ook een gezondere leefstijl niet vol en grijp je snel weer naar het oude vertrouwde. Wat helpt mij dan? Dieper naar binnen gaan, kijken waar het emotie eten vandaan is gekomen en daaraan werken! Het stappenplan is naar mijn idee: herkennen, erkennen, accepteren en dan loslaten. Sinds een paar dagen merk ik, ik zit in de acceptatie fase. Ik accepteer mijzelf zoals ik ben, vind mijzelf lief, mooi en geniet van het leven! En doordat ik vol liefde naar mijzelf kan kijken, snak ik niet eens naar slechte dingen, is het makkelijker om gezonde keuzes te maken en voelt het alsof het allemaal vanzelf gaat!

Dit was absoluut niet mijn insteek van deze blog, maar toch bracht mijn intuïtie dit inzicht naar boven om jou te delen. Oke, terug naar mijn verhaal. Ik liep dus de H&M in en zag allemaal leuke kleding! Broeken, jurkjes, een blouse. YES! Wat heerlijk zeg! Dat was namelijk precies waar ik naar op zoek was en wat ik van de week nog het universum on gooide. Jaren geleden was H&M een van de eersten die met een Plussize lijn kwamen en daar ben ik nog elke dag blij om. Helemaal nu ze een superleuke collectie hebben voor de herfst en de Plussize fashion steeds hipper wordt. Dank je, dank je, dank je lief universum! Dat ik leuke, passende kleding heb gevonden, kan betalen en nog meer kan gaan stralen.


KLASSIEKERS

Eindelijk setjes vinden die direct goed zitten, mij er leuk uit laten zien en elke ochtend dat ik voor de kast sta eigenlijk niet kan kiezen, omdat het allemaal zo leuk is. En dan ook nog eens een tas vol! Haha, daar had ik niet helemaal op gerekend. Gelukkig had ik mijn mooie L’Olivier tas van Jerfertti mee (want ja, als kleding lastig is, dan zoek je het in mooie accessoires en dat is deze tas, een prachtige klassieker).  Dank je lief brein die eraan dacht om vanmorgen toch nog de kleine canvas tas in mijn shopper te stoppen voor het geval ‘je weet maar nooit’. Dat scheelt weer een plastic tas, loopt fijner én is beter voor het milieu!

Jerfertti | Toutes La Vie
Na al dat passen en rondsnuffelen begon ik toch wel wat hongerig te worden en ik besloot dat ik even de stad in ging om ergens lekker te lunchen. De patatgeur kwam mij tegemoet en ik dacht: zal ik lekker een patatje halen? Mijn ego zei direct JAAAA!!! Maar ik tunede even in en merkte, nee heb er eigenlijk nu niet zo een zin in en wordt niet heel gelukkig van de gedachte zo een patatje te eten. Ik loop toch nog even verder.


JA HALLO, WIJ STAAN OOK GEWOON TE WACHTEN HOOR

Op de Oude Gracht zag ik de kar van Broodje Ben en het was erg druk… Goed teken. Maar jeetje, deze blinde kip kan echt niks lezen van die bordjes achter de mannen die de lekkere broodjes aan het maken zijn. Aan de zijkant van de kar stond de deur open en ik deed erg mijn best om de borden te lezen. ‘Mevrouw, voor hebben we een menukaart hoor, kunt u het wat makkelijker lezen.’ Hahahaha, hij zal wel denken… Dus ik worstel mij tussen de mensenmassa om op de kaart te kijken. Een nummer 7 op een wit stokbroodje, dat wordt mijn bestelling. Pfff wel erg druk zeg, hopelijk gaat het snel. ‘Sta jij in de rij?’, vroeg ik aan een meisje. ‘Nee hoor, ik wacht op mijn broodje’. ‘Ik wel zegt een ander meisje.’, ‘Oké, dan sluit ik achter jou aan.’. Voordat ik het wist hoorde ik achter mij; ‘Ja hallo, wij staan ook gewoon te wachten hoor’. ‘Oh sorry!!! Dat had ik niet door, u ook? U ook? U ook? Oké dan sluit ik hier natuurlijk aan!’. De vrouw voor mij snauwde op een iets minder vriendelijk toontje: ‘Ja, we staan allemaal te wachten he?’. Ik bied nogmaals mijn excuses aan ‘Sorry, het was niet mijn bedoeling om voor te dringen. Het was niet duidelijk een rij en ik dacht dat jullie allemaal al besteld hadden en aan het wachten waren.’ Ze keek me boos aan. Pfff… doe eens even lekker relaxed mevrouwtje, dacht ik. Waar je je al niet druk om kan maken, ik bied mijn excuses toch aan? Ja, ik was aan de beurt. ‘Een nummer 7 op een wit stokbroodje alsjeblieft!’, ‘De witte stokbroden zijn op, maar zijn met een paar minuten weer klaar, wil je daar op wachten?’. Ik besloot te wachten, want tjsa, ik had toch geen haast. ‘Een nummer 7 op een stokbroodje, geniet er van vrouw, hij is nog lekker warm.’, ‘Oh heerlijk, daar hou ik van’, zei ik. ‘Ze houdt ervan zegt ze’, hoor ik hem zeggen tegen zijn collega. Heerlijk, iemand die lol in zijn werk heeft!  Ik loop een stukje verder over de gracht en zoek naar een plek waar ik hem op kan peuzelen. Ik zie bij een prachtige boom een leeg bankje en besluit daar plaats te nemen. Naast mij zit mijn grote vriendin van net. Oprecht en liefdevol zeg ik ‘Eetsmakelijk!’ en lieve mensen, knoop dit goed in je oren, liefde weerkaatst, want ze was niet meer boos en wenste mij hetzelfde. Toen ik lekker aan het eten was besefte ik mij: ik heb lekker een warm broodje, wat een genot! En mevrouwtje chagrijn/inmiddels aardiger, niet. Wat werkt het Universum snel, hahaha, leuk verhaal om te delen, hier wil ik een post over maken!

Na een mooie foto gemaakt te hebben loop ik rustig verder en ga wat winkeltjes in. Wederom slaag ik weer. Wat een feestdag! Ik loop hier op mijn gemakje, zie allemaal leuke dingen, de zon schijnt, het leven lacht mij tegemoet. Heerlijk dit soort dagen!


GENIET MOMENTJE

Op het einde besluit ik bij de Coffee Company nog even een koffietje te doen. Hopelijk is er een plekje buiten in de zon. En ja! Er is een bankje leeg. Vol vertrouwen dat hij leeg zou blijven (positief blijven!), bestel ik een cappuccino en neem daarna plaats op het bankje! Lekker even mensen kijken en genieten van dit moment.

Coffee | Toutes La Vie
LUCKY ME

Ik besluit weer richting de bus te lopen en neem een andere route. Wat een leuke route! Door de stad, zo naar een loop en fietsbrug over de treinen heen. Geloof het of niet, ik kom bij de bushalte aan en er stond: vertrek over 3 minuten. GEWELDIG! Ik app mijn liefje of hij mij misschien even op wil halen bij de bushalte, want ik heb voor vandaag wel weer even genoeg gewandeld.  Als ik thuis binnenstap staat daar een prachtige bos bloemen op mij te wachten van mijn 2 lieve engeltjes (en soms bengeltjes) van oppaskinderen. Het is de dag van de pedagogische medewerker. Wat een cadeau! Heerlijk om ze volgende week weer te zien!


We sluiten de dag af met samen koken, lekker eten, wijntje erbij en genieten maar. Op de bank begin ik aan een Instagram post en ik besluit om toch mijn laptop erbij te pakken en weer eens lekker een blog te typen. Omdat ik een idee had over wat ik wilde schrijven begon ik mijn blog hetzelfde als mijn post, maar omdat ik mij laat leiden door mijn intuïtie heb ik inmiddels weer 2 A-4tjes vol getypt en deel ik iets met jullie wat ik niet direct voor ogen had. Blijkbaar is het de bedoeling dat ik het nu deel en gaan er mensen dit verhaal lezen die hier ook weer wat mee kunnen. Ben jij diegene? Dan zou ik dat heel leuk vinden om te horen.

Voor nu, lief universum, dank je dank je dank je dat je mij de lessen geeft in mijn leven waardoor ik elke dag het gevoel heb sterker en wijzer te worden en nog meer liefde de wereld in mag brengen dan dat er al is, want LOVE IS ALL YOU NEED! Het grote geluk zit in jezelf en in de kleine dingen in het leven! En ja, soms ook in kleding ;).

Liefs,

Raphaëlle

Raphaëlle Schill | Toutes La Vie



2 thoughts on “Lief Universum, dank je, dank je, dank je”

  • Wouwwwww Power GIRL!!!!! wat super gaaf van je en wat zie je er mooi uit.
    Ik word helemaal blij van je geweldig!! xxxxx

    We worstelen allemaal ( dat is het mens zijn ieder heeft zijn eigen gevecht) Ik noem het vechten met je draak, ieder mens moet zijn eigen draak temmen. Net zo lang tot het een schoothondjes is geworden . Daar krijg je ballen van daar word je groot van!1

    Goed bezig lieve schat XXXX

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *